vrijdag 21 april 2017

Gelukkig van het kostwinnaarschap?


Afgelopen woensdag gingen dochter en ik (M) naar de kermis in Rotterdam. Samen met nog twee pappa's met hun kroost genoten we van eigenlijk prima weer en leuke attracties. De kinderen hadden het zeer naar hun zin en ondanks dat onze dochter veel jonger is dan de twee andere kinderen hadden ze het met hun drietjes erg leuk met elkaar.

Toen we daar zo liepen overviel met het gevoel dat het toch best wel een luxe is dat we alle drie een dag minder kunnen werken en zo meer tijd met onze kinderen kunnen doorbrengen. Dat vonden we eigenlijk allemaal.

's Avonds moest ik ook denken aan een artikel dat ik op de website van De Telegraaf gelezen had. Dat vaders gelukkig zouden worden van het kostwinnaarschap. Bij ons drieën is dat in ieder geval niet het geval. Ook al hebben twee van de drie wel het hoogste inkomen binnen het gezin, we zouden allemaal best nog wel wat minder willen werken om meer in het huishouden te doen.

De vraag is dan alleen: wat houdt ons dan tegen?

Als ik voor mezelf praat is dat toch nog wel de financiën. Nu nog een dag minder werken betekent een veel langer traject richting een hypotheekvrij huis en financiële onafhankelijkheid. Zeker zolang we het inkomen van V nog bijna volledig gebruiken voor het terugbetalen van haar zakelijke lening. Als die volledig is afgelost wordt het mogelijk een heel ander verhaal. Dan kunnen we ofwel veel meer investeren en sneller richting financiële onafhankelijkheid toe, ofwel nu minder gaan werken en

Een dag minder werken betekent voor mij een inkomensdaling van plusminus €700 netto per maand. Dat is precies het bedrag dat we nu elke maand extra aflossen en maandelijks investeren in de twee aandelenfondsen die we hebben. Dus door nu wat langer te werken kunnen we in de toekomst genieten van meer keuzevrijheid.

Hoe is bij jullie het inkomen verdeeld?



11 opmerkingen:

  1. Ik kan me voorstellen dat je dan wel even drie keer nadenkt, €700 is veel geld voor een dag minder werken. Bij ons is het redelijk gelijk. Ik verdien op papier misschien meer, maar moet ook reserveren en heb geen zekerheid. Vriend heeft elk jaar (tot nu toe, dat is geen zekerheid) een stevige winstuitkering. Ik heb dus door het jaar heen misschien meer, maar hij krijgt een keer in het jaar weer een flinke bak geld. Gezamenlijk doen we alles dan ook gewoon 50-50.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Een dag per week minder werken heeft best een flinke financiële consequentie inderdaad. Maar mooi dat je ook nu al echt tijd voor je gezin hebt.

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik werk een volledige week, maar ik vind mijn werk echt leuk dus ik zie dat niet als een probleem. Mijn partner werkt halve dagen, heeft ook soms wat minder plezier in haar werk. Omdat het sparen nu lekker snel gaat blijven we dit voorlopig op deze manier doen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Heb altijd meer verdiend dan mijn man, en die vindt het heerlijk dat hij niet voor 100% verantwoordelijk is voor het inkomen. OOk in mijn omgeving zie ik veel stellen warbij de vrouw meer verdient dan de man, en dat gaat prima. Het groete voordeel van 2 verdiener zijn is dat al je financiele eireren niet in 1 mandje liggen, maw, als 1 van de 2 werkloos wordt is dat niet meteen een grote ramp (ervan uitgaande dat je uitgavenpatroon niet helemaal de 2 salarissen omvat)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat is zeker waar. Bij ons is het inkomen ongeveer 2:3, alleen gebruiken we nu het salaris van V nauwelijks.

      Verwijderen
  5. Tot 1 oktober verdiende manlief ongeveer 2000 per maand netto en ik 3500. Sinds oktober ben ik als zzp er begonnen. Van oktober tot januari had ik geen inkomen. Sinds januari zit ik op een omzet van ong. 10.000 per maand, maar dit ga ik niet volhouden want in juni/juli/augustus is er geen werk in mijn branche. Mijn man werkt 4 dagen en wil best een dagje minder werken, maar dan wel om leuke dingen te doen. Het huishouden hebben we allebei een hekel aan dat we dit uitbesteden :-) Ik werk heel wisselend: soms 60 uur per week (met 40 uur declarabel), soms 5 (niet declarabel). En dat vind ik prima. Als één van ons een tijdje niet wil werken kan dat, want we kunnen van 1 salaris leven, maar beiden doen we dit niet veel, we vinden het veel te leuk en belangrijk om te werken.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het is ook niet zo dat wij een hekel aan werken hebben hoor. Maar de vrijheid om zelf te kunnen kiezen om minder (betaald) werk te doen vinden we wel een groot goed.

      Verwijderen
  6. Mijn man verdient netto 5x zoveel als ik.
    Ik werk 40% en hij 100%, dus een heel scheve balans ;) Mijn man zou best een dagje minder willen werken, maar financieel gezien is dat nu nog geen slimme zet. Mogelijk als de jongste ook op school zit, en de kosten kinderopvang daardoor enorm afnemen is dit wel een idee. Bijvoorbeeld de middag vrij met de kinderen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat zou bij ons ook enorm schelen aan kinderopvangkosten..

      Verwijderen
  7. Ik verdien met 10 uur werk per week aan 2 eigen bedrijfjes, ongeveer evenveel als mn man die 4/5 voor zn baas werkt. Wij kunnen van 1 inkomen rondkomen in principe, dus hij zou in theorie kunnen thuisblijven.
    Maar dat is enkel theorie. In de praktijk blijft hij nog een paar jaar werken voor de zekerheid.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik ben sinds twee maanden gestopt met werken. Dit betekent dat mijn man het inkomen voor ons gezin verdient. Hoeveel tijd er is voor het gezin wisselt. In de zomerperiode hebben we in ieder geval allemaal zes weken vrij en dat is fijn.

    BeantwoordenVerwijderen